09-05-06

Poésie d' Arthur Rimbaud








Première soirée Eerste avond


- Elle était fort déshabillée
Et de grands arbres indiscrets
Aux vitres jetaient leur feuillée
Malinement, tout près, tout près.

Assise sur ma grande chaise,
Mi-nue, elle joignait les mains.
Sur le plancher frissonnaient d'aise
Ses petits pieds si fins, si fins.

- Je regardai, couleur de cire
Un petit rayon buissonnier
Papillonner dans son sourire
Et sur son sein, - mouche ou rosier.

- Je baisai ses fines chevilles.
Elle eut un doux rire brutal
Qui s'égrenait en claires trilles,
Un joli rire de cristal.

Les petits pieds sous la chemise
Se sauvèrent : "Veux-tu en finir !"
- La première audace permise,
Le rire feignait de punir !

- Pauvrets palpitants sous ma lèvre,
Je baisai doucement ses yeux :
- Elle jeta sa tête mièvre
En arrière : "Oh ! c'est encor mieux !...

Monsieur, j'ai deux mots à te dire..."
- Je lui jetai le reste au sein
Dans un baiser, qui la fit rire
D'un bon rire qui voulait bien...

- Elle était fort déshabillée
Et de grands arbres indiscrets
Aux vitres jetaient leur feuillée
Malinement, tout près, tout près.


- Ze had maar weinig kleren aan
En onbescheiden kwamen bij
De ramen hoge bomen staan,
Schalks met hun groen nabij, nabij.

Zo zat ze op mijn canapee,
Halfnaakt, en kneep haar handen dicht.
Haar voetjes huiverden tevree
Op het plankier zo licht, zo licht.

- Terwijl ik bleek als was werd, zag
Ik plots een straaltje roekeloos
Rondfladderen in haar lichte lach
En op haar borst, – vlieg op een roos.

- Toen zoende ik haar enkels teer.
Daar klonk haar lief-stout lachje al
En druppelde in trillers neer,
Een klaterlachje van kristal.

Snel maakten onder’t nachtgewaad
Haar voedjes zich weg: ‘Mondje af!’
- Voor deze eerste euveldaad
Was ’t lachje zogenaamd een straf!

- Onder mijn lippen trilden pril
Haar ogen die ik zoende, zoet:
- Ze wierp haar hoofdje met een gil
Naar achteren: ‘Zie wat je doet!..

Meneer, als je maar niet vergeet…’
- Ik gooide op haar borst de rest
In een zoen die haar lachen deed,
Gul lachen, want ze wilde best…..


- Zij had maar weinig kleren aan
En onbescheiden kwamen bij
De ramen hoge bomen staan,
Schalks met hun groen nabij, nabij.





Nederlandse vertaling door Paul Claes, gelezen in "H. Erotische gedichten" Kritak; Leuven, 1993 - isbn: 90-6551-262-4

op de achterflap: ''H' is één van de raadselachtigste teksten van Arthur Rimbaud. Is dit een gedicht over prostitutie of masturbatie, over heteroseksuele of homoseksuele liefde? Deze twintig gedichten laten ons de geniale kwajongen die Rimbaud was zien als voyeur, voyou en voyant.'

Persoonlijk vind ik het franse toch meer zeggend dan de nederlandse vertaling. Maar ach, das zo moeilijk een vertaling maken!

3 opmerkingen:

  1. Hallo Jana,

    Leuk blogje. Ik ben je tegen gekomen toen ik ging kijken of er nog iemand gereageerd had zoals ik na de voorstelling Zoon, door onze Chris Lomme. Ik veronderstel dat jouw "comment" bedoeld was als reactie op de mijne. Als ik zo vluchtig rondkijk op je blog denk ik dat we veel gemeenschappelijke interesses hebben; literatuur - poëzie in het bijzonder, mooie muziek (zelfs opera?) .Ik moet straks nog wat grondiger lezen. Wilde je dit nu vlug even laten weten, heb je trouwens gelinkt op mijn blogje.


    Groetjes,
    Coco

    BeantwoordenVerwijderen
  2. This site is one of the best I have ever seen, wish I had one like this.
    »

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo I absolutely adore your site. You have beautiful graphics I have ever seen.
    »

    BeantwoordenVerwijderen